Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2020

"Μά­θη­μα ἀ­νά­γνω­σης" ΛΙΑ ΜΕΓΑΛΟΥ-ΣΕΦΕΡΙΑΔΟΥ

 ΉΤΑΝ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ το 1948, σ μι ­παρ­χια­κ πό­λη τς λ­λά­δας, ­ταν ­να μι­κρ ­γό­ρι πρω­το­π­γε σχο­λε­ο μ πλά­κα κα κον­τύ­λι. Κά­θε με­ση­μέ­ρι, γυρ­νών­τας σπί­τι, περ­νο­σε ­π τ κα­φε­νε­ο τς γει­το­νις. μη­τέ­ρα του ε­χε πα­ρα­κα­λέ­σει τν κα­φε­τζ ν το δί­νει τν ­χρη­στη ­φη­με­ρί­δα τς πε­ρα­σμέ­νης μέ­ρας, «γι ν ­ξα­σκε­ται τ παι­δ στν ­νά­γνω­ση».

       ­π τν και­ρ πο πα­τέ­ρας ε­χε ­δη­γη­θε στ φυ­λα­κή, δν ­πρ­χε κα­νες λ­λος στ σπί­τι πο ν γνω­ρί­ζει γράμ­μα­τα. Μ τ μι­κρ ­γό­ρι, χά­ρη στν ­φη­με­ρί­δα τς πε­ρα­σμέ­νης μέ­ρας, ­μα­θε μέ­χρι τ Χρι­στού­γεν­να ν δι­α­βά­ζει νε­ρά­κι.

https://www.efsyn.gr/sites/default/files/styles/promo/public/prosfygopoulo

 

       Σύμ­φω­να μ τν ­πι­θυ­μί­α τς μη­τέ­ρας του, πρώ­τη δου­λει μό­λις ­φτα­νε σπί­τι, ­ταν ν τν ­νοί­ξει στ δεύ­τε­ρη σε­λί­δα κα ν δι­α­βά­σει με­γα­λό­φω­να τν κα­τά­λο­γο μ τ ­νό­μα­τα τν ­κτε­λε­σμέ­νων. ­ταν τε­λεί­ω­νε, μη­τέ­ρα κα για­γι ­κα­ναν τν σταυ­ρό τους. Τ μι­κρ ­δέρ­φια του συ­νέ­χι­ζαν ν παί­ζουν.

       Στ τέ­λος τς σχο­λι­κς χρο­νις, ­λεγ­χός του στ μά­θη­μα τς ­νά­γνω­σης ­γρα­φε δέ­κα μ τό­νο. Στ γι­ορ­τ πο ­κο­λού­θη­σε, ­νέ­βη­κε σ’ ­να σα­νι­δέ­νιο β­μα κα ­πήγ­γει­λε φαρ­σ τ ποί­η­μα «Τί ε­ν’ πα­τρί­δα μας…»

       Ο κα­λο­και­ρι­νς δι­α­κο­πς περ­νο­σαν μ σφεν­τό­νες, πε­τρο­πό­λε­μο κα κα­θη­με­ρι­ν ­νά­γνω­ση τς δεύ­τε­ρης σε­λί­δας. Τν τε­λευ­ταί­α μέ­ρα το Α­γού­στου χτύ­πη­σε ­ξώ­θυ­ρα. Μι γει­τό­νισ­σα, πο ε­χε ρα­δι­ό­φω­νο, ρ­θε τρέ­χον­τας ν τος φέ­ρει τ κα­λ μαν­τά­τα : «Τε­λεί­ω­σε πό­λε­μος! Στα­μα­τον ο ­κτε­λέ­σεις! Τ ε­πε τ ρά­διο!»

        μη­τέ­ρα γ­κά­λια­σε σφι­χτά τ μι­κρ ­γό­ρι κι ­πει­τα χώ­ρε­σε στν γ­κα­λιά της ­λα της τ παι­διά. για­γι ­βα­λε τ χύ­τρα στ φου­φού, γι ν ­τοι­μά­σει χαλ­βα­δο­κου­τα­λι­ές, ν κε­ρά­σει τς γει­τό­νισ­σες.

       Τ λ­λο με­ση­μέ­ρι τ μι­κρ ­γό­ρι πέ­ρα­σε ­πως πάν­τα ­π τ κα­φε­νε­ο. Ο τί­τλοι τς ­φη­με­ρί­δας ­πι­βε­βαί­ω­ναν τς ρα­δι­ο­φω­νι­κς ε­δή­σεις. μ­φύ­λιος ε­χε τε­λει­ώ­σει.

       ­π συ­νή­θεια τ παι­δ γύ­ρι­σε σε­λί­δα κι ν­τί­κρι­σε τν κα­τά­λο­γο μ τς τε­λευ­τα­ες ­κτε­λέ­σεις. ρ­χι­σε ν δι­α­βά­ζει ­νε­τα, κα­θα­ρά, μ ­ρι­στη ρ­θρω­ση, ­σπου ­φτα­σε στ δι­κό του ­πί­θε­το.

ΛΙΑ ΜΕΓΑΛΟΥ-ΣΕΦΕΡΙΑΔΟΥ

 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

1.      Προσδιορίστε τον τόπο και το χρόνο εξέλιξης της δράσης δίνοντας παραπομπές από το κείμενο.

 

2.  Ποιος είναι ο κεντρικός ήρωας του μικροδιηγήματος και ποια τα περιφερειακά και βουβά πρόσωπα;

 

3.     Τι εξυπηρετεί η ανωνυμία των ηρώων;

 

4.     Ποιες πληροφορίες μας δίνει το κείμενο για την οικογενειακή κατάσταση του νεαρού αγοριού;

 

5.     Πως συνδέεται η προσπάθεια του μικρού να μάθει να διαβάζει με τη βοήθεια της εφημερίδας με το τέλος του διηγήματος;

 

6.    Πόσο σχετικός είναι ο τίτλος με το περιεχόμενο της μικροιστορίας; Θα μπορούσατε εναλλακτικά να προτείνετε εσείς έναν;

 

7.    Προσδιορίστε τον είδος του αφηγητή και την εστίαση. Αν αναλάμβανε το ρόλο του αφηγητή το μικρό αγόρι τι θα άλλαζε το ύφος του κειμένου; Μετατρέψτε ένα μικρό χωρίο.

 

8.    Το κείμενο είναι γραμμένο σε μικροπερίοδο λόγο με λεξιλόγιο απλό και καθημερινό. Ποια η λειτουργικότητα αυτών των στοιχείων στην αισθητική πρόσληψης του κειμένου;

 

9.      Πως θα χαρακτηρίζατε το τέλος της μικροαφήγησης; Ήταν αναμενόμενο;

 

 ΑΣΚΗΣΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΥ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

      Συνεχίστε το κείμενο από κει που τελειώνει, παρουσιάζοντας με συντομία και χωρίς μελοδραματισμούς την αντίδραση του μικρού, όταν διαβάζει ανάμεσα τους εκτελεσθέντες το όνομα του πατέρα του, ακολουθώντας το ύφος του κειμένου.

 

 

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου