Κυριακή, 5 Μαΐου 2019

Από τη Notre Dame στη... Notre Earth

Ένα online περιοδικό στο BOCCONI UNIVERSITY του Μιλάνο, όπου οι φοιτητές αρθρογραφούν για θέματα πολιτισμού, περιβάλλοντος, πολιτικής και κοινωνικής επικαιρότητας, διοργανώνουν εκδηλώσεις και προβάλλουν τη δουλειά τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Στη παρακάτω ηλεκτρονική διεύθυνση https://www.sforh.org/single-post/2019/05/03/Notre-Earth
μπορείτε να διαβάσετε ένα άρθρο σχετικά με την πρόσφατη καταστροφή της Παναγίας των Παρισίων και τα ερωτήματα που ανέκυψαν μετά τη γρήγορη συγκέντρωση του αμύθητου ποσού για την αποκατάστασή της.

Τετάρτη, 1 Μαΐου 2019

Η... ΕΠΕΛΑΣΗ ΤΩΝ REALITY (κριτήριο αξιολόγησης Γ΄Λυκείου)


Survivor: η ρωμαϊκή αρένα επέστρεψε…
Κουβαλάκης, Παναγιώτης ( 7 Απριλίου 2017). Protagon


[1] Αλήθεια τι κοινό μπορεί να έχουν οι μονομάχοι της ρωμαϊκής αρένας με τους σύγχρονους τηλεοπτικούς survivors; Η απάντηση δεν είναι δύσκολο να δοθεί: σχεδόν τα πάντα. Τα πάντα, εκτός από το ρίσκο του μονομάχου, που στην αρχαιότητα, βέβαια, ήταν σαφώς μεγαλύτερο… 
[2] Στην αρχαία Ρώμη στις τάξεις των περίφημων μονομάχων δεν εντάσσονταν μόνο αιχμάλωτοι, σκλάβοι ή καταδικασμένοι εγκληματίες, που αποκτούσαν έτσι μια δυνατότητα να σωθούν αλλά και ελεύθεροι «πολίτες». Όπως μας πληροφορεί ο ιστορικός Τάκιτος, μεγάλος αριθμός μονομάχων προερχόταν από το κοινωνικό περιθώριο, όπως φτωχοί και ανεπιθύμητοι νέοι ή άκληροι βετεράνοι του πολέμου. Μάλιστα, ορισμένες ιταλικές πόλεις έδιναν οικονομικά κίνητρα στους ανεπιθύμητους μεταξύ των νέων, για να ενταχθούν στις τάξεις των μονομάχων. Υπέγραφαν έναντι αμοιβής και δεσμεύονταν με όρκο απόλυτης υποταγής στον εκπαιδευτή. Ίσως να μην είναι τόσο γνωστό, αλλά υπήρχαν και γυναίκες μονομάχοι, ανάλογης καταγωγής, που πάλευαν μεταξύ τους ή με άγρια ζώα προσφέροντας εξαιρετικό θέαμα. 
[3] Για να ενισχύσουν τη θέση τους στην αρένα, οι μονομάχοι μάθαιναν να τιμούν το κοινό και εκείνο σε αντάλλαγμα τους προσέφερε δόξα και αναγνώριση. Και η μεγάλη τους δημοτικότητα οδηγούσε στη διοργάνωση όλο και πιο πλούσιων και δαπανηρών θεαμάτων ή μονομαχιών… 
[4] Το μεροκάματο λοιπόν και η ανάγκη των πιο φιλόδοξων νέων (αγοριών και κοριτσιών) να έχουν το δικό τους κοινό, για να τους επικροτεί και να τους θαυμάζει, είναι η κοινή ανάγκη που οδηγεί έναν σύγχρονο νέο, όπως και έναν νέο στα χρόνια της ρωμαϊκής ακμής, να δοκιμάσει την τύχη του ως survivor. Ειδικά στη σημερινή Ελλάδα της οικονομικής κρίσης, όπου η αμοιβή της εργασίας είναι τόσο εξευτελιστική και η ανεργία σκαρφαλωμένη τόσο ψηλά, είναι φυσικό ένα τέτοιο παιχνίδι με καλή αμοιβή και ακόμη καλύτερο έπαθλο να προσελκύει αρκετούς νέους χωρίς σταθερή δουλειά, προερχομένους κυρίως από τον χώρο του θεάματος (τέχνη, αθλητισμός), καθώς εκείνοι διαθέτουν την αναγκαία οικειότητα με τη δημοσιότητα. 
[5] Είπαμε στην αρχή πως οι δύο εποχές διαφέρουν ως προς το ρίσκο που αναλαμβάνουν οι μονομάχοι. Άλλο να πεθάνεις στην αρένα κι άλλο να χάσεις το έπαθλο. Υπάρχει και μια δεύτερη διαφορά: το φιλοθεάμον κοινό. Σήμερα περιορίζεται στο να απολαμβάνει τον ανταγωνισμό των παιχνιδιών, τις ίντριγκες και τα κουτσομπολιά των μονομάχων. Με το αίμα, όμως, δεν αντέχει –τουλάχιστον ακόμη– να παθιαστεί. Α, η αρένα έχει κι αυτή αλλάξει… Έγινε ο καναπές του καθιστικού. Και η επευφημία του κοινού προς τον μονομάχο δεν γίνεται πλέον με ανάταση χειρός αλλά από τηλεφώνου. 

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

A.Διαβάσατε το παραπάνω άρθρο και το θεωρήσατε ενδιαφέρον. Να το αποδώσετε περιληπτικά σε 100-110 λέξεις, για να το παρουσιάσετε στους συμμαθητές και συμμαθήτριές σας στην τάξη στο πλαίσιο συζήτησης για τα τηλεπαιχνίδια τύπου reality.

B1.Ποιες ομοιότητες και ποιες διαφορές αναγνωρίζει ο συγγραφέας ανάμεσα στα σύγχρονα τηλεπαιχνίδια επιβίωσης και στις ρωμαϊκές μονομαχίες; Να επικεντρωθείτε στους ακόλουθους άξονες σύγκρισης: κίνητρα συμμετοχής, κοινωνική προέλευση των συμμετεχόντων, συμπεριφορά του κοινού και διακύβευμα (ρίσκο) της συμμετοχής. (120-140 λέξεις) 

B2.Στη δεύτερη παράγραφο ο αρθρογράφος επικαλείται τον Τάκιτο. Για ποιον λόγο; Τι πετυχαίνει; 

B3
Είπαμε στην αρχή πως οι δύο εποχές διαφέρουν ως προς το ρίσκο που αναλαμβάνουν οι μονομάχοι. Άλλο να πεθάνεις στην αρένα κι άλλο να χάσεις το έπαθλο. Υπάρχει και μια δεύτερη διαφορά: το φιλοθεάμον κοινό. Σήμερα περιορίζεται στο να απολαμβάνει τον ανταγωνισμό των παιχνιδιών, τις ίντριγκες και τα κουτσομπολιά των μονομάχων. Με το αίμα, όμως, δεν αντέχει –τουλάχιστον ακόμη– να παθιαστεί. Α, η αρένα έχει κι αυτή αλλάξει… Έγινε ο καναπές του καθιστικού. Και η επευφημία του κοινού προς τον μονομάχο δεν γίνεται πλέον με ανάταση χειρός αλλά από τηλεφώνου.

α. Να προσδιορίσετε αν οι υπογραμμισμένες λέξεις ή φράσεις ανήκουν σε περισσότερο τυπικό ή οικείο επίπεδο ύφους σημειώνοντας στο πεδίο της αντίστοιχης στήλης.
 


τυπικό επίπεδο ύφους
οικείο επίπεδο ύφους
ρίσκο


έπαθλο


φιλοθεάμον κοινό


ίντριγκα


κουτσομπολιό


αρένα


καναπές


επευφημία


ανάταση χειρός



β. Ο συγγραφέας συνδυάζει λόγιες λέξεις ή φράσεις (φιλοθεάμον κοινό, επευφημία, ανάταση χειρός) με λέξεις που χρησιμοποιούνται περισσότερο σε προφορικό και οικείο επίπεδο ύφους (ίντριγκες, κουτσομπολιά, καναπές). Πώς νομίζετε ότι η επιλογή αυτή επιδρά στο ύφος του κειμένου; 

B4.Στον τίτλο του κειμένου χρησιμοποιούνται αποσιωπητικά: «Survivor: η ρωμαϊκή αρένα επέστρεψε…»
α. Πώς επιδρούν στο νόημα του κειμένου;
β. Να αντικαταστήσετε τα αποσιωπητικά διαδοχικά με ερωτηματικό και θαυμαστικό και να εξηγήσετε τι αλλάζει στο νόημα του κειμένου κάθε φορά. 


Γ.ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΛΟΓΟΥ
 Διαβάζετε το παραπάνω άρθρο και αποφασίζετε να αναπτύξετε τις απόψεις σας σχετικά με τις επιδράσεις που ενδεχομένως ασκούν τα τηλεπαιχνίδια τύπου reality στη διαμόρφωση της κοινωνικής και πολιτικής συνείδησης των νέων σε άρθρο που θα δημοσιευθεί στο ηλεκτρονικό περιοδικό του σχολείου σας. (500-600 λέξεις)

Το κριτήριο προέρχεται από το study4exams του ΥΠΕΠΘ

Τρίτη, 30 Απριλίου 2019

Γλύκατζη-Αρβελέρ: Να ξυπνήσουμε, έχουμε τον Μέγα Αλέξανδρο στη Βεργίνα

Πασχαλιάτικα, μαζί με την έκδοση του νέου της βιβλίου για το Μέγα Αλέξανδρο και το Βυζάντιο, η σπουδαία βυζαντινολόγος έρχεται να ταράξει τα λιμνάζοντα νερά στη συζήτηση για το που βρίσκεται ο τάφος του Μ. Αλεξάνδρου και πιστεύει πως στη Βεργίνα δεν έχουμε το σκελετό του Φιλίππου αλλά του μεγάλου στρατηλάτη γιου του.

Γιατί πιστεύει ότι δεν ήταν θαμμένος στην Αλεξάνδρεια


«Στο νεκροκρέβατο του λεγομένου Φιλίππου (στη Βεργίνα) βλέπουμε ένα Διόνυσο και έναν σάτυρο. Όταν ο Αλέξανδρος φτάνει στην Τύρο, συναντά τέτοια αντίσταση που νομίζει ότι πρέπει να την εγκαταλείψει. Το βράδυ, βλέπει στον ύπνο του έναν σάτυρο και ως μαθητής του Αριστοτέλη καταλαβαίνει σα- τύρος, ότι η «Τύρος δική σου». Μένει και παίρνει την Τύρο. Όταν ο Αλέξανδρος έγινε ο κατακτητής των κατακτητών έστειλε στους Έλληνες μία προσταγή: να τον κάνουν θεό. Οι Σπαρτιάτες είπαν ότι αφού θέλει να γίνει θεός ας γίνει.

Οι Αθηναίοι άρχισαν κουβέντα. Ο Δημάδης, αν θυμάμαι καλά, φίλος του Αλεξάνδρου, τους είπε να τον κάνουν 13ο Ολύμπιο. Οι Αθηναίοι θύμωσαν και έβαλαν πρόστιμο στο Δημάδη. Και αυτός τους είπε: «Όποιος κρατάει τον ουρανό, χάνει τη γη». Οι Αθηναίοι φοβήθηκαν ότι ο Αλέξανδρος θα έστελνε ένα άγημα και έτσι τον έκαναν Διόνυσο. Και βγήκε ο περίφημος ο Διογένης και είπε: "Αν κάνατε αυτόν Διόνυσο, εμένα να με κάνετε σέραπι". Διόνυσος και σέραπις επάνω στο νεκροκρέβατο (στον βασιλικό τάφο στη Βεργίνα) καταλαβαίνουμε ότι θα μπορούσε να είναι μόνο του Αλεξάνδρου και όχι του Φιλίππου»

Η Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ μίλησε στο «Πρακτορείο», το περιοδικό του Αθηναϊκού-Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων με αφορμή την κυκλοφορία του νέου της βιβλίου «Ο Μέγας Αλέξανδρος των Βυζαντινών» (Εκδόσεις Gutenberg, 2018).
Ποια είναι η σύνδεση του Μεγάλου Αλεξάνδρου με τους Βυζαντινούς; «Οι Βυζαντινοί είναι συνέχεια των Ρωμαίων. Οι Ρωμαίοι θεωρούσαν τον Μέγα Αλέξανδρο ως το μεγαλύτερο κατακτητή, τον αήττητο στρατάρχη και στην Αλεξάνδρεια, όπου ήταν το μαυσωλείο, είχαμε επισκέψεις Ρωμαίων αυτοκρατόρων, νομίζοντας ότι είναι εκεί ο Αλέξανδρος. Είμαι πεπεισμένη ότι δεν ήταν εκεί», λέει η κυρία Αρβελέρ, δίνοντας το στίγμα της θεωρίας της για τον τάφο του Αλέξανδρου.
Γιατί η κυρία Αρβελέρ πιστεύει ότι ο Μέγας Αλέξανδρος δεν ήταν θαμμένος στην Αλεξάνδρεια; «Στο "χρονικό της Βεργίνας" ο Ανδρόνικος λέει: "όταν είδα τον Μεγαλέξανδρο στη ζωφόρο, στεφανηφόρο, είπα "Μεγαλέξανδρος", αλλά όντας σίγουρος ότι ο Μεγαλέξανδρος είναι θαμμένος στην Αλεξάνδρεια τον απέκλεισα κι έτσι απέκλεισα τον Φίλιππο Γ’, γιατί αυτός ήταν απόλεμος, καθυστερημένος... οπότε δε μου έμενε παρά ο Φίλιππος Β’..."Κι έτσι έχουμε όλη τη Βεργίνα ως μνημείο του Φίλιππου Β’, γιατί όλοι είναι πεπεισμένοι ότι ο Αλέξανδρος είναι στην Αλεξάνδρεια. Υπάρχουν πάνω από πενήντα μνείες ότι ο Αλέξανδρος είναι στην Αλεξάνδρεια. Τις έπιασα μία μία. Όλες οι μνείες για την ταφή του Αλεξάνδρου στην Αλεξάνδρεια είναι τρεις αιώνες μετά. Μέσα στον τάφο του λεγομένου Φιλίππου υπάρχει το ομοίωμα του Αλεξάνδρου. Λέω στον Ανδρόνικο "Βρε Μανώλη, είναι δυνατόν βασιλεύς βασιλεύων να είναι μέσα σε τάφο, αν είναι ο Φίλιππος; Γιατί, αν ήταν ο Φίλιππος τότε ο Αλέξανδρος ήταν βασιλεύς βασιλεύων και τον βάζουν μέσα σε τάφο;". "Έλα βρε Ελένη, ο Αλέξανδρος είναι θαμμένος στην Αλεξάνδρεια", μου είπε», εξηγεί.
Σύμφωνα με την Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ ένα από τα πιο σημαντικά ευρήματα που στηρίζουν τη θεωρία της για το που βρίσκεται το τάφος του Αλέξανδρου είναι «αυτό των Αμερικανών. Οι Αμερικανοί ανθρωπολόγοι, βρήκαν ένα σκελετό εκτός του τάφου, αλλά στη Βεργίνα. Ο σκελετός φέρνει ένα τραύμα στην κνήμη, ακριβώς όπως ήταν του Φιλίππου. Οπότε, ο σκελετός αυτός που είναι και μεγαλύτερος από το θώρακα που έχουν βρει στη Βεργίνα και ο οποίος θώρακας είναι ακριβώς ο ίδιος που φορούσε ο Μεγαλέξανδρος στη μάχη των Γαυγαμήλων, στο περίφημο ψηφιδωτό της Πομπηίας. Οπότε, οι Αμερικανοί λένε ότι αποκλείεται να είναι ο Φίλιππος στον τάφο της Βεργίνας. Επίσης, στο σκελετό του λεγόμενου Φιλίππου βρέθηκαν ίχνη ενός ορυκτού, που λέγεται χουντίτις.


Κανείς δεν ήξερε τι ήταν και το έστειλαν στο Δημόκριτο και ο υπεύθυνος είπε ότι το ορυκτό είναι μόνο αιγυπτιακό και το χρησιμοποιούσαν στην Αίγυπτο για τις μούμιες. Από κάτι τέτοια λέω να ξυπνήσουμε. Έχουμε το Μέγα Αλέξανδρο στη Βεργίνα. Άλλωστε, υπάρχει ένα ολόκληρο βιβλίο του Παπαζώη, ο οποίος από την αρχή φώναζε ότι ήταν ο Μέγας Αλέξανδρος και όχι ο Φίλιππος. Όλοι δέχονται ότι σε έναν από τους βασιλικούς τάφους της Βεργίνας, υπάρχει ο σκελετός του μικρού Αλεξάνδρου, του γιου του δηλαδή. Αυτόν τον βρήκαν στεφανωμένο. Είναι όλοι σίγουροι ότι είναι ο μικρός. Τι περιμένουν για να κάνουν την οστεϊκή ανάλυση του μικρή με τη Βεργίνα; Την έχουν κάνει και είπαν ότι έχει σχέση. Βεβαίως, αν είναι ο μπαμπάς του έχει σχέση. Είπαν ότι έχει σχέση, επειδή είναι ο Φίλιππος, ο παππούς του. Αν όμως κάνουν και την ανάλυση του «Αμερικανού» Φιλίππου θα ξέρουμε ότι αν και τα τρία συνάδουν, σίγουρα έχουμε τον Αλέξανδρο στη Βεργίνα. Αλλά δεν το κάνουν αυτό...».
Το θέμα της ταφής του Μεγάλου Αλεξάνδρου επανέρχεται συνεχώς, διαπιστώνουμε. Και η κυρία Αρβελέρ παραθέτει τα γεγονότα με χρονική ακολουθία: « Όταν πεθαίνει ο Αλέξανδρος στη Βαβυλώνα, τον μεταφέρουν στη Δαμασκό. Αν πρόκειται να πάει να ταφεί στην Αλεξάνδρεια δεν είναι ο δρόμος από τη Βαβυλώνα στη Δαμασκό, αλλά από την άλλη μεριά. Στη Δαμασκό, έχει πάει αντιπρόσωπος του Περδίκκα, αντιβασιλέα του Μακεδόνα, για να πάρει τον Αλέξανδρο. Εκεί καταφθάνει ο Πτολεμαίος ο Αιγύπτιος και κλέβει τη σωρό και τη μεταφέρει στη Μέμφιδα, περιμένοντας να κάνει το μαυσωλείο στην Αλεξάνδρεια. Στη Μέμφιδα υπάρχουν δύο φρουροί Μακεδόνες. Το μαυσωλείο στην Αλεξάνδρεια γίνεται μετά από 20 χρόνια. Η ελληνιστική εποχή είναι γεμάτη σκοτωμούς και φόνους. Είναι μία αιματηρή εποχή της ελληνικής ιστορίας. Οι φρουροί Μακεδόνες μεταφέρουν τον Αλέξανδρο τον οποίο έχουν θάψει ελληνικό τω τρόπω, δηλαδή τον έχουν κάψει, χωρίς να καούν τα κόκκαλα και τον έχουν βάλει με τα πορφυρά μέσα, αυτά που βρήκαν στη Βεργίνα. Οπότε φτάνει ξανά στη Δαμασκό και από εκεί η Ευρυδίκη και ο άντρας της ο Φίλιππος Γ’ τον μεταφέρουν στη Μακεδονία. Γιατί δε γίνεται ντόρος στη Μακεδονία;
Γιατί η βασίλισσα Ευρυδίκη είναι αυτή που διοικεί και είναι η πρώτη εχθρός της Ολυμπιάδας. Αν φτάσει ο Αλέξανδρος, γιος της Ολυμπιάδας στη Μακεδονία, η Ολυμπιάδα θα είναι η πρώτη των πρώτων, οπότε η Ευρυδίκη χάνει κάθε φήμη και αίγλη. Οπότε, ή κρατά στο σκελετό μυστικό ή τον θάβουν με διακριτικότητα. Έχουμε ένα επίγραμμα του 1ου αιώνος από το Μακεδόνα ποιητή Αδαίο, που γράφει «Αν θέλεις να υμνήσεις τον τύμβο του Αλεξάνδρου ψάξε τον σε δύο ηπείρους», η μία είναι η Αίγυπτος εκεί όπου όλος ο κόσμος νομίζει ότι θάφτηκε, η άλλη; Αυτά αναφέρω στο βιβλίο και κανείς δε μιλάει».
Ο Λουκιανός έχει γράψει ότι ο Αλέξανδρος θα ήθελε να ξαναζήσει για να δει όσα ιστορούνται για εκείνον, όπως σημειώνει η Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ στο βιβλίο της. Και προσθέτει: «Λέει και κάτι άλλο πολύ σοβαρό. Ότι πολύς αγώνας θα γίνει μετά το θάνατό του μεταξύ των επιγόνων. Ο Μέγας Αλέξανδρος ζούσε σε μία εποχή που ήξερε ότι γύρω του υπάρχουν φιλοδοξίες, ματαιοδοξία και όλα τα πράγματα τα τελείως ανθρώπινα, τα οποία κάνουν αυτή τη στιγμή και οποιαδήποτε άλλη στιγμή στην ιστορία να μην έχουμε σίγουρη απάντηση».

πηγή: newsbeast.gr

Κυριακή, 21 Απριλίου 2019

Κριτήριο αξιολόγησης (brain drain)


STOP brain drain
Eδώ και πολύ καιρό στην Ελλάδα παρατηρείται ένα έντονα ανησυχητικό φαινόμενο, το φαινόμενο brain drain η αλλιώς φυγή μυαλών. Η συγκεκριμένη τάση έχει γίνει έντονα αισθητή τα τελευταία 5 χρόνια όπου και έκτοτε δεκάδες χιλιάδες έχουν χάσει την εργασία τους εξαιτίας της οικονομικής κρίσης και αναζητούν  στο εξωτερικό την οικονομική τους ευημερία.
  Έτσι λοιπόν, βλέποντας την όλο και πιο αυξανόμενη μετανάστευση των Ελλήνων και ιδιαίτερα αυτών με υψηλά προσόντα γίνεται εύκολα αντιληπτή η τεράστια απώλεια που υφίστανται το ανθρώπινο  και παράλληλα επιστημονικό δυναμικό της χώρας. Οι επιπτώσεις στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι άλλες από την μείωση των δυναμικότητας της οικονομίας, των ερευνητικών δραστηριοτήτων σε εγχώριο επίπεδο, την υποβάθμιση του ανθρώπινου δυναμικού της χώρας  και τον κλυδωνισμό της οικονομικής σταθερότητας του κράτους. Για να δοθεί μία λύση στο συγκεκριμένο πρόβλημα θα πρέπει η ΕΕ να καταμερίσει σωστά την εργασία της.
  Πιο συγκεκριμένα προτείνω η ΕΕ να  χωριστεί σε 2 οικονομικές ζώνες, την Βόρεια ζώνη και την Νότια ζώνη. Η Βόρεια ζώνη (Γερμανία, Γαλλία, Ολλανδία. Σκανδιναβικές χώρες και οι υπόλοιπες ευημερούσες οικονομίες της ΕΕ), έχουν το πλεονέκτημα να αναπτύσσουν νέα προϊόντα και να τα τοποθετούν στις παγκόσμιες αγορές. Οι χώρες του Νότου (Νότια ζώνη) έχουν κυρίως λόγω της οικονομικής κρίσης περιορίσει το κόστος εργασίας και θα μπορούσαν να αναλάβουν την αρμοδιότητα της συναρμολόγησης και την παραγωγή των προϊόντων της Βόρειας Ζώνης. Παράλληλα, μετά την τελειοποίηση της συναρμολόγησης τα έτοιμα προς πώληση προϊόντα θα ξαναστέλνονται πίσω στις χώρες όπου παρήχθησαν και από εκεί θα γίνεται η πώλησή τους.
  Για να εφαρμοστεί η συγκεκριμένη ιδέα, κρίνεται απαραίτητη η χρηματοδότησή της από την ΕΕ, η λήψη μια σταθερής συμφωνίας μεταξύ των κρατών της ΕΕ (Βορείων και Νοτίων) και η εγκαθίδρυση ενός πρωτοπόρου-οικολογικού μέσου μεταφοράς (πχ ηλεκτρικού τρένου με χρήση αποκλειστικά πράσινης ενέργειας, ) με το οποίο θα μεταφέρονται τα εμπορεύματα σε μικρό χρονικό διάστημα και με ελάχιστο οικολογικό αποτύπωμα.
 Την ίδια στιγμή, πρέπει να επισημανθεί το γεγονός ότι ένα τεράστιο κομμάτι του νεανικού πληθυσμού ασχολείται με την ψηφιακή τεχνολογία και αναγκαία το κράτος πρέπει να υποστηρίξει τον συγκεκριμένο τομέα. Αυτό μπορεί να γίνει εφικτό με την υλοποίηση των παρακάτω προτάσεων. Αρχικά το ελληνικό δημόσιο θα πρέπει να διαθέσει όσα κτίσματα δεν χρησιμοποιούνται (πχ των Δήμων), σε νέους οι οποίοι θα επιθυμούσαν να εργαστούν πάνω στην ανάπτυξη της ψηφιακής τεχνολογίας και να αναπτύξουν ηλεκτρονικές εφαρμογές . Στην συνέχεια, να υποστηρίξει σε συνεργασία με εξειδικευμένους φορείς   το κατάλληλο marketing έτσι ώστε να εξάγει τις τεχνολογικές καινοτομίες  που θα εφευρεθούν.
  Με την υλοποίηση των παραπάνω προτάσεων, θα υπάρξουν άμεσα οφέλη για την κοινωνία και την οικονομία της χώρας αλλά και της ΕΕ. Πρώτα πρώτα, με τον καταμερισμό εργασίας μέσα στην ΕΕ θα υπάρξει άμεση ζήτηση για εργατικό δυναμικό στις Νότιες χώρες και με αυτόν τον τρόπο θα μειωθεί η υψηλή ανεργία και θα αποφευχθεί φυγή ανθρώπινου δυναμικού. Επίσης η έμμεση απασχόληση στον τομέα των μεταφορών της ΕΕ θα είναι μεγάλη, διότι θα πολλαπλασιαστεί το συνολικό μεταφορικό εμπόρευμα.
 Όσον αφορά τους νέους, με την υλοποίηση των προαναφερθέντων προτάσεων θα τους δοθεί η ευκαιρία  να εργαστούν, να έχουν ελπίδες για το μέλλον τους και η Ελλάδα θα μπορεί αξιοποιεί ορθολογικά τις ικανότητες των νέων της και να εξάγει τα επιτεύγματά τους.
 Καταληκτικά μπορεί να επισημάνει κανείς το γεγονός ότι η ΕΕ χρειάζεται ένα σχέδιο χρηματοδότησης  αλλά ένα σχέδιο καταμερισμού εργασίας για να καταπολεμήσει την ανεργία σε μία περίοδο όπου οι Ευρωπαϊκές ανάγκες το επιζητούν αυτό. Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα θέλει με κάθε τρόπο να κρατήσει το ανθρώπινο δυναμικό της και ιδιαίτερα  τους νέους της. Με την υλοποίηση των παραπάνω προτάσεων θα δημιουργηθεί ένα προσοδοφόρο κλίμα για τους νέους εργαζόμενους και το ανθρώπινο δυναμικό θα σταματήσει να μεταναστεύει.
 (Άρθρο από την εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ, 2014)
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ
Α. Να συντάξετε την περίληψη του παραπάνω άρθρου σε ένα κείμενο που δε θα ξεπερνά τις 120 λέξεις.
Μονάδες 25
Β1. Στο υπογραμμισμένο χωρίο του κειμένου  «οι επιπτώσεις…. του κράτους»  ο αρθρογράφος καταγράφει συνοπτικά τις επιπτώσεις του brain drain Σε μια παράγραφο που θα αναπτύξετε με αιτιολόγηση να εξηγήσετε ποια από αυτές θεωρείτε σημαντικότερη.
Μονάδες 10
Β2. «Για να εφαρμοστεί η συγκεκριμένη ιδέα, κρίνεται απαραίτητη η χρηματοδότησή της από την ΕΕ». Να αναγνωρίσετε το είδος της σύνταξης στο παραπάνω χωρίο και να αιτιολογήσετε τη χρήση της σε ολόκληρη την παράγραφο. Κατόπιν να μετατρέψετε τη σύνταξη της φράσης που σας δόθηκε στο αντίθετό της.
Μονάδες 5
Β3. Να ελέγξετε τη συνοχή και τη συνεκτικότητα των τριών πρώτων παραγράφων του κειμένου.
Μονάδες 6
Β4.Να δώσετε τα συνώνυμα των υπογραμμισμένων με μαύρα γράμματα λέξεων του κειμένου.
Μονάδες 6
Β5. Γιατί ο συγγραφέας επιλέγει να δώσει ένα απόλυτα ξενόγλωσσο τίτλο στο άρθρο του; Προσπαθήστε να δώσετε έναν άλλο τίτλο με ή χωρίς σχόλιο αξιοποιώντας τη συνυποδηλωτική λειτουργία της γλώσσας και ίσως κάποιο σημείο στίξης.
Μονάδες 8
Γ. ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΛΟΓΟΥ
Στην ομιλία σας σε ένα συνέδριο νεολαίας με θέμα την ανεργία των νέων να επισημάνετε τους λόγους φυγής των νέων επιστημόνων στο εξωτερικό για αναζήτηση εργασίας και να εστιάσετε σε ό,τι θα μπορούσε να αλλάξει στη χώρα μας, ώστε να κρατήσουμε τους νέους στην Ελλάδα αντιμετωπίζοντας παράλληλα το φαινόμενο της ανεργίας.
Μονάδες 40
Το κριτήριο δημιουργήθηκε από την ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΤΑΝΙΔΟΥ

Τρίτη, 12 Μαρτίου 2019

Παρουσίαση βιβλίου για τη δημιουργική γραφή


Την Παρασκευή 15 Μαρτίου 2019
και ώρα 6 το απόγευμα 

η ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΤΑΝΙΔΟΥ 

θα παρουσιάσει στη βιβλιοθήκη του Κορδελιού Θεσσαλονίκης
(Γερμανού Καραβαγγέλη 12) 

το βιβλίο της με τίτλο
«105 ασκήσεις δημιουργικής γραφής 
για τη λογοτεχνία στο Λύκειο» 
από τις εκδόσεις Οσελότος


Για το βιβλίο θα μιλήσει η φιλόλογος 
και διευθύντρια του 2ου Λυκείου Χαλκηδόνας
 ΟΛΓΑ ΣΤΟΛΙΔΟΥ

Μαθητές θα διαβάσουν δείγματα μαθητικών γραπτών

Τετάρτη, 6 Φεβρουαρίου 2019

Με τους CanStar έτοιμοι για... εκτόξευση

Διαβάστε το ακόλουθο άρθρο και κλικάρετε στο σύνδεσμο που υποδεικνύεται, για να δώσουμε πόντους στην ομάδα CANSTAR. Είναι για καλό σκοπό!

Τη φετινή χρονιά το σχολείο μας, το 2ο ΓΕ.Λ Ελευθερίου- Κορδελιού, συμμετέχει στο πανελλήνιο διαγωνισμό CanSat in Greece με την ομάδα CanStar. Στο διαγωνισμό αυτό ομάδες που αποτελούνται από 4 με 6 μέλη και καλούνται να οραματιστούν μια διαστημική αποστολή, να σχεδιάσουν και να κατασκευάσουν έναν εκπαιδευτικό δορυφόρο σε μέγεθος κουτιού αναψυκτικού για να την εκτελέσει. Ο δορυφόρος αυτός εκτοξεύεται σε υψόμετρο ενός χιλιομέτρου και κατά την προσγείωση με την βοήθεια αλεξίπτωτου εκτελεί την αποστολή που έχει επιλέξει η κάθε ομάδα.
Περισσότερα για την αποστολή μπορείτε να μάθετε στη σελίδα της ομάδος στο FB CanstarKordelio2019

Επίσης στο video της διεύθυνσης που ακολουθεί ορισμένα μέλη της ομάδος  CanStar μιλούν για την ομάδα και τον ρόλο τους μέσα σε αυτήν, 
Ακόμη, ένα από τα σημεία του διαγωνισμού στα οποία βαθμολογείται η ομάδα μας είναι η διάχυση της αποστολής μας και του διαγωνισμού στο κοινό. Προκειμένου να μετρηθεί αυτό οι οργανωτές έχουν δώσει σε κάθε ομάδα έναν σύνδεσμο. Τα κλικ που γίνονται σε αυτόν τον σύνδεσμο αφενός οδηγούν στη σελίδα των οργανωτών αφετέρου προσθέτουν πόντους στην ομάδα μας. 
Παρακαλούμε λοιπόν κλικάρετε όσο πιο συχνά μπορείτε τον παρακάτω σύνδεσμο και κοινοποιήστε τον σύνδεσμο σε όσους μπορούν επίσης να κάνουν κλικ.

Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2019

Ο έμπορος της Βενετίας

Μια αξιοπρεπής δουλειά από Λύκειο της Ζακύνθου στο πλαίσιο ερευνητικής εργασίας Ρίξτε το μια ματιά το  τμήμα της θεατρολογίας για να δούμε πιο υποψιασμένοι τη σχετική ταινία

Στην περίπτωση του Εμπόρου της Βενετίας μπορούμε με σιγουριά να απαντήσουμε ότι οι χαρακτήρες και η πλοκή εντάσσονται πλήρως στον αφηγηματικό χώρο της Βενετίας. Η υπόθεση έχει ως εξής. Ο βενετός έμπορος Αντόνιο θέλει να βοηθήσει τον αγαπημένο του φίλο Μπασάνιο ο οποίος του ζητάει δανεικά προκειμένου να διεκδικήσει το χέρι μιας πλούσιας κληρονόμου, της Πόρσια. Ο Αντόνιο θα δανειστεί αυτό το ποσό από τον εβραίο Σάυλοκ, τον οποίο όμως περιφρονεί για τις τοκογλυφικές του υπηρεσίες. Ο Σάυλοκ δέχεται να δανείσει τον Αντόνιο χωρίς να υπολογίσει τον τόκο από την ημέρα λήψης του δανείου –αφού αυτό προσκρούει στις χριστιανικές αρχές του τελευταίου– βάζοντας όμως στοίχημα ότι αν δεν επιστρέψει το ποσό σε τρεις μήνες, θα πληρωθεί με μια λίβρα από τη σάρκα του Αντόνιο. Στη συνέχεια, ο Σάυλοκ θα χάσει την κόρη του Τζέσικα, την οποία ένας φίλος του Μπασάνιο θα απαγάγει για να την παντρευτεί, ενώ ταυτόχρονα ο Αντόνιο θα χάσει όλα του καράβια και την περιουσία του και δεν θα είναι σε θέση να αποπληρώσει το δάνειο. Ο Σάυλοκ θα ζητήσει από το βενετικό δικαστήριο να ξεπληρωθεί το δάνειό του με βάση το αιμοσταγές στοίχημα, και οι αρχές δεν μπορούν παρά να δεχτούν το αίτημά του. Στο δικαστήριο θα εμφανιστεί η Πόρσια μεταμφιεσμένη σε δικηγόρο ώστε να υπερασπιστεί κρυφά τον Αντόνιο και θα ζητήσει το έλεος του Σάυλοκ, προτείνοντας να πληρώσει ο Αντόνιο το διπλάσιο από το ποσό του δανείου. Ο Σάυλοκ δεν θα δεχτεί καμία αποπληρωμή του χρέους και θα επιμείνει να πληρωθεί με μια λίβρα από τη σάρκα του Αντόνιο. Τότε η Πόρσια θα επικαλεστεί έναν νόμο που απαγορεύει σε οποιονδήποτε ξένο να χύσει έστω και μια σταγόνα αίματος βενετού πολίτη. Το δικαστήριο θα αποφανθεί υπέρ του Αντόνιο και θα απαιτήσει τον εκχριστιανισμό του Σάυλοκ και τη δήμευση της περιουσίας του. Πρότυπο για την τραγωδία υπήρξε το έργο του Christopher Marlow Ο Εβραίος της Μάλτας, γραμμένο λίγα χρόνια νωρίτερα (1590), το οποίο αναπαράγει το μεσαιωνικό αντισημιτικό στερεότυπο του μοχθηρού, κερδοσκόπου, αιμοδιψούς εβραίου που εμφανιζόταν συχνά ως δραματικός χαρακτήρας στη σύγχρονη του Σαίξπηρ θεατρική σκηνή. Ο χαρακτήρας του Σαίξπηρ απομακρύνεται από αυτόν τον στερεοτυπικό αρνητικό χαρακτήρα, καθώς ο συγγραφέας προσδίδει τραγικό βάθος και πολλαπλότητα νοημάτων στον ήρωα. Αν και τα αρνητικά στερεότυπα επιβιώνουν και στον χαρακτήρα του Σάυλοκ, ο οποίος εμφανίζεται σκληρός, μοχθηρός, αντικοινωνικός και υποκριτής, την ίδια στιγμή ο Σαίξπηρ αιτιολογεί την εκδικητική του συμπεριφορά και αναδεικνύει τους λόγους που θρέφουν το μίσος του ήρωα, περιγράφοντας μια κατάσταση κοινωνικού αποκλεισμού και θρησκευτικού διαχωρισμού, επιθέσεων, κατηγοριών και διώξεων, αναδεικνύοντας την εύθραυστη ισορροπία των πολυπολιτισμικών σχέσεων στη Βενετία και την καθημερινή συμβίωση στον ίδιο αστικό χώρο και τις οικονομικές, θρησκευτικές και κοινωνικές συναλλαγές μεταξύ των κατοίκων. Αν και για αιώνες η παρουσία του Σάυλοκ στη θεατρική σκηνή αναπαρήγαγε ένα αντισημιτικό στερεότυπο, κυρίως μέσω της υποκριτικής, της χειρονομίας και της ενδυματολογίας, σύγχρονες θεατρικές και κινηματογραφικές προσεγγίσεις επιμένουν περισσότερο στα σημεία του κειμένου που αιτιολογούν τη συμπεριφορά του και τον παρουσιάζουν σαν έναν αντιφατικό και τραγικό ήρωα. Χαρακτηριστικό των σύγχρονων προσεγγίσεων είναι ότι μετατοπίζεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος η εχθρική αλλά αναγκαία σχέση των κεντρικών χαρακτήρων, του Σάυλοκ και του Αντόνιο, και η ανάδειξη των κοινών τους χαρακτηριστικών: είναι και οι δύο αφοσιωμένοι στο επάγγελμά τους, μελαγχολικοί, μοναχικοί, αντικοινωνικοί, περιφρονούν την πολυτέλεια και τις σπατάλες, ενώ και οι δύο βιώνουν το συναίσθημα της απώλειας, ταυτόχρονα οικονομικής και προσωπικής – ο Σάυλοκ χάνει την κόρη του και την περιουσία του, ο Αντόνιο χάνει τον Μπασάνιο και τα εμπορικά του πλοία. Η ταύτιση του οικονομικού στοιχείου με το συναισθηματικό εμφανίζεται ως μοτίβο από την πρώτη σκηνή του έργου, που περιστρέφεται γύρω από την έννοια του εμπορικού ρίσκου, της απώλειας και του κινδύνου, και έχει ως αποτέλεσμα τα συναισθήματα της αλλοτρίωσης, του ατομικισμού, της μελαγχολίας και του άγχους που εκφράζουν οι κεντρικοί ήρωες. Ο David McPherson θεωρεί ότι ο Σαίξπηρ μέσα από αυτό το πλαίσιο αναφέρεται στην παρακμή της βενετικής οικονομίας και ταυτόχρονα δηλώνει τον σκεπτικισμό του απέναντι στον μύθο της Βενετικής Δημοκρατίας ως αρμονικής και δίκαιης πολιτείας από την οποία απουσιάζουν οι κοινωνικές εντάσεις (McPherson, 1990: 53 & Holderness, 2010: 59). Ο Έμπορος της Βενετίας δεν χαρακτηρίζεται ως τραγωδία αλλά ως κωμωδία και η πλοκή του έργου δεν 224 περιορίζεται στην υπόθεση του δανείου: αντιθέτως, μεγάλο μέρος του έργου ασχολείται με την ερωτική σχέση του Μπασάνιο και της Πόρσια. Η δράση του έργου επίσης μοιράζεται ανάμεσα στη Βενετία και στο Belmont, τον φανταστικό τόπο όπου ζει η Πόρσια, η πλούσια κληρονόμος την οποία διεκδικούν μνηστήρες από όλο τον κόσμο και η οποία οφείλει σύμφωνα με τη διαθήκη του πατέρα της να παντρευτεί όποιον κάνει τη σωστή επιλογή σε ένα αίνιγμα. Παρά τον πλούτο και τη δύναμή της, το μέλλον της Πόρσια επίσης βασίζεται στην τύχη, και όπως όλοι οι χαρακτήρες του έργου, δεν μπορεί να αποφύγει το ρίσκο και τον κίνδυνο. Ο Σαίξπηρ παρομοιάζει τους μνηστήρες με προσκυνητές που έρχονται από παντού για να θαυμάσουν τόσο την ομορφιά της όσο και τον πλούτο της, αναπαριστώντας την σαν μια προσωποποίηση της ίδιας της Βενετίας. Στο τέλος του έργου, η Πόρσια ως δικηγόρος είναι αυτή που απονέμει τη σκληρή δικαιοσύνη και εξομαλύνει τις εντάσεις, ενώ με αυτόν τον τρόπο παραπέμπει στην αλληγορική φιγούρα της Βενετίας ως Δικαιοσύνης (Justitia). Σε ό,τι αφορά την αναπαραγωγή του ιστορικού πλαισίου από τον Σαίξπηρ, ο Benjamin Ravid παρατηρεί ότι, αν και το έργο σωστά αναφέρεται στον ουσιαστικό και αναγκαίο ρόλο των εβραίων ως δανειστών, οι νόμοι της Βενετίας τούς απαγόρευαν να προβούν σε δάνεια υψηλών ποσών σαν αυτά που περιγράφονται στο κείμενο. Άλλη σημαντική παρατήρηση είναι ότι στο έργο δεν υπάρχει καμία αναφορά στο Γκέτο ή σε άλλες μορφές αστικού διαχωρισμού, παρά το γεγονός ότι η ύπαρξη αυτού του θεσμού ήταν γνωστή και πολυσυζητημένη σε περιηγητικές αναφορές και ιστορικά εγχειρίδια. Σε αυτή την απουσία αναφοράς πολλοί μελετητές βασίζουν την υπόθεση ότι ο συγγραφέας δεν είχε επισκεφτεί ποτέ του την πόλη (Mahood 2012: 12 & Holderness 2010: 3). Ωστόσο, στο κείμενο ο Σάυλοκ αναφέρει ότι η κατοικία του είναι προστατευμένη από τους χριστιανούς που τριγυρίζουν με μάσκες και μπορούν να γίνουν απειλητικοί (Πράξη ΙΙ σκηνή 5). Επίσης δεν γίνεται καμία αναφορά στην ενδυματολογική διαφοροποίηση και στο ότι σύμφωνα με τον νόμο οι εβραίοι υποχρεούνταν να έχουν ένα διακριτικό σήμα στην ενδυμασία τους, χρώματος κίτρινου ή κόκκινου: όταν η Πόρσια μπαίνει στο δικαστήριο ρωτάει: «Ποιος είναι ο εβραίος και ποιος ο έμπορος;» (Πράξη IV σκηνή 1), αφήνοντας να εννοηθεί ότι δεν υπάρχει κάποιο διακριτικό ενδυματολογικό χαρακτηριστικό. Τέλος, συνεχίζει ο Ravid, σχετικά με το είδος του στοιχήματος που θέτει ο Σάυλοκ με τον Αντόνιο είναι σαφές ότι πρόκειται για καθαρή μυθοπλασία, καθώς κανένα δικαστήριο της Βενετίας δεν θα είχε δεχτεί ως λογικό ένα παρόμοιο αίτημα και θα είχε τιμωρήσει εξίσου τον δανειστή και τον δανειζόμενο (Ravid, 2001: 26).
Από το "Αναπαραστάσεις του Βενετικού παρελθόντος στον κινηματογράφο" της Αννας Πούπου

Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2019

Διάκριση σε διαγωνισμό φυσικών επιστημών

Το  Σάββατο το πρωί 26-1-19 οι καθηγητές του σχολείου μας Ν. Κυριαζόπουλος και Γ. Σεϊταρίδης συνόδευσαν στις Σέρρες την ομάδα του 2ου Λυκείου Ελευθερίου Κορδελιού,για να πάρει μέρος στη τελική φάση του διαγωνισμού Ευρωπαϊκής Ολυμπιάδας Φυσικών Επιστημών EUSO 2019  και  να διαγωνιστεί μαζί με άλλα σχολεία από όλη τη Β. Ελλάδα.  σε 3 πειράματα στη Φυσική, Χημεία &, Βιολογία.

Τα παιδιά τα πήγαν  ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ σε όλα τα πειράματα με αποτέλεσμα να καταλάβουν  την 7η θέση ανάμεσα σε 23 σχολεία όλης της Β. Ελλάδος (Ήπειρος , Μακεδονία, Θράκη) και ειδικότερα τη 2η θέση στη Φυσική.

Είναι η καλύτερη θέση για σχολείο του ΕΚΦΕ Ευόσμου σε όλα τα χρόνια που γίνεται ο διαγωνισμός (2012 και εξής )


image.png

Πολλά συγχαρητήρια στα παιδιά για την εξαιρετική τους επίδοση και στους προπονητές - καθηγητές τους για το χρόνο, την προσπάθεια και την εμπιστοσύνη τους στους μαθητές τους ότι μπορούν να τα καταφέρουν.

ΜΠΡΑΒΟ  !!!

Παρασκευή, 11 Ιανουαρίου 2019

ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ – ΕΚΘΕΣΗ Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ (πρόσφυγες)


Οι μεταναστεύσεις
1.Θεωρώ ότι πρέπει να διαχωριστεί η έννοια της “μετανάστευσης” από την έννοια της “αποδημίας”. “Μετανάστευση” υπάρχει όταν μερικά άτομα έστω και πολλά, αλλά σε ποσότητα που από στατιστική άποψη είναι αδιάφορη ως προς το ανθρώπινο παρακλάδι, απ’ όπου κατάγονται μεταφέρονται από μια χώρα σε μιαν άλλη όπως οι Ιταλοί και οι Ιρλανδοί στην Αμερική ή οι Τούρκοι σήμερα στη Γερμανία. Τα φαινόμενα μετανάστευσης μπορούν να ελεγχθούν πολιτικά, να περιοριστούν, να ενθαρρυνθούν, να σχεδιαστούν ή να γίνουν αποδεκτά.
2.Με τις αποδημίες δε συμβαίνει το ίδιο. Είτε είναι βίαιες είτε ειρηνικές, είναι όπως τα φυσικά φαινόμενα: συμβαίνουν και κανείς δεν μπορεί να τις ελέγξει. Υπάρχει “αποδημία” όταν ένας ολόκληρος λαός, σιγά σιγά, μετακινείται από τη μια περιοχή στην άλλη (και δεν είναι καθοριστικό πόσοι θα μείνουν στην περιοχή προέλευσης, αλλά σε ποιο βαθμό οι αποδημούντες αλλάζουν ριζικά τον πολιτισμό της περιοχής στην οποία μετακινήθηκαν). Υπήρξαν μεγάλες αποδημίες από ανατολή προς δύση, στη διάρκεια των οποίων οι λαοί του Καυκάσου άλλαξαν την κουλτούρα και τη βιολογική ταυτότητα των αυτοχθόνων. Υπήρξαν οι μετακινήσεις των λεγόμενων “βαρβαρικών” φύλων που πλημμύρισαν τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και δημιούργησαν νέα βασίλεια και νέους πολιτισμούς, οι οποίοι ονομάστηκαν ακριβώς “ρωμαιοβαρβαρικοί” ή “ρωμαιογερμανικοί”. Υπήρξε η ευρωπαϊκή αποδημία προς την αμερικανική ήπειρο, από τη μια πλευρά των ακτών της Ανατολής ως την Καλιφόρνια, από την άλλη, από τα νησιά της Καραϊβικής και το Μεξικό ως το άκρο του Cono Sur. Έστω και εν μέρει υπήρξε πολιτικά προσχεδιασμένη, μιλώ για αποδημία, γιατί οι λευκοί που ήλθαν από την Ευρώπη δεν είναι τόσο ότι πήραν τις συνήθειες και την κουλτούρα των ντόπιων, όσο ότι ίδρυσαν ένα νέο πολιτισμό στον οποίο ακόμη και οι ντόπιοι (όσοι επέζησαν) προσαρμόστηκαν.
Είναι δυνατόν τώρα πια να διακρίνουμε αποδημία από μετανάστευση, όταν ο ίδιος ο πλανήτης γίνεται χώρος διασταυρούμενων μετακινήσεων; Νομίζω πως είναι δυνατόν: όπως είπα οι μεταναστεύσεις είναι ελεγχόμενες πολιτικά, οι αποδημίες είναι όπως τα φυσικά φαινόμενα. Όσο υπάρχει μετανάστευση, οι λαοί μπορούν να ελπίζουν να κρατήσουν τους μετανάστες σ’ ένα γκέτο για να μην αναμειχθούν με τους ντόπιους. Όταν υπάρχει αποδημία, δεν υπάρχουν τα γκέτο και η επιμειξία είναι ανεξέλεγκτη.
Τα φαινόμενα που ακόμη αγωνίζεται να αντιμετωπίσει η Ευρώπη ως περιπτώσεις μετανάστευσης είναι αντίθετα περιπτώσεις αποδημίας. Ο Τρίτος Κόσμος χτυπάει την πόρτα της Ευρώπης και μπαίνει μέσα, ακόμη και αν η Ευρώπη δε συμφωνεί. Το πρόβλημα δεν έγκειται πια στο να αποφασιστεί (όπως οι πολιτικοί υποκρίνονται ότι πιστεύουν) αν θα γίνουν δεκτές στο Παρίσι φοιτήτριες με τσαντόρ ή πόσα τζαμιά πρέπει να ανεγερθούν στη Ρώμη. Το πρόβλημα είναι ότι στην επόμενη χιλιετία (και μια και δεν είμαι προφήτης δεν μπορώ να προσδιορίσω την ακριβή ημερομηνία) η Ευρώπη θα είναι πολυφυλετική ήπειρος, ή αν προτιμάτε, μια “πολύχρωμη” ήπειρος. Αν έτσι σας αρέσει, έτσι θα γίνει. αν δεν σας αρέσει, και πάλι έτσι θα γίνει.
3. Αυτή η αντιπαράθεση των πολιτισμών μπορεί να έχει αιματηρά αποτελέσματα και είμαι πεισμένος ότι σε κάποιο βαθμό θα τα έχει, αποτελέσματα που θα είναι ανεξίτηλα και θα διαρκέσουν πολύ. Όμως, οι ρατσιστές θα έπρεπε να είναι (θεωρητικά) μια φυλή υπό εξαφάνιση. Υπήρξε Ρωμαίος πατρίκιος που δεν άντεχε στην ιδέα ότι θα γίνονταν cives Romani (ρωμαίοι πολίτες) οι Γαλάτες, οι Σαρμάτες ή οι Εβραίοι, όπως ο Άγιος Παύλος, και ότι θα μπορούσε να ανέλθει στον αυτοκρατορικό θρόνο ένας Αφρικανός, όπως τελικά συνέβη. Αυτό τον πατρίκιο τον ξεχάσαμε, τον νίκησε η ιστορία. Ο ρωμαϊκός πολιτισμός ήταν πολιτισμός επιμειξιών. Οι ρατσιστές θα πουν ότι ακριβώς γι’ αυτό διαλύθηκε, ωστόσο χρειάστηκαν πεντακόσια χρόνια. Και μου φαίνεται ότι ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα επιτρέπει και σ’ εμάς να κάνουμε σχέδια για το μέλλον.
Ουμπέρτο Έκο “Πέντε ηθικά κείμενα”.


ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ
1. Να παρουσιάσετε με συντομία στους συμμαθητές σας το παραπάνω κείμενο στο πλαίσιο μιας συζήτησης για τους πρόσφυγες που γίνεται στην τάξη σας (100-120 περίπου λέξεις).
(μονάδες 25)

2. Να αξιολογήσετε το περιεχόμενο των ακόλουθων προτάσεων με βάση το κείμενο και  να απαντήσετε με Σ αν είναι ορθές και με Λ αν είναι λανθασμένες:
α)Οι μεταναστεύσεις είναι πολιτικά ελεγχόμενες
β)Στις αποδημίες οι μετακινούμενοι λαοί αλλάζουν την κουλτούρα των αυτοχθόνων
γ)Ο συγγραφέας θεωρεί πως είναι δύσκολο σήμερα να διακρίνουμε την αποδημία από τη μετανάστευση
δ) Στις αποδημίες δε δημιουργούνται γκέτο
ε) Ο ρωμαϊκός πολιτισμός διαλύθηκε λόγω επιμειξιών

(μονάδες 15)

3. Να επισημάνετε με ποιους τρόπους αναπτύσσεται η 2η παράγραφος του κειμένου αιτιολογώντας την απάντησή σας;
(μονάδες 10)

4.Να γράψετε συνώνυμα των ακόλουθων λέξεων: ενθαρρυνθούν, αυτοχθόνων, προσχεδιασμένη, ανεγερθούν, αντιπαράθεση.
(μονάδες 10)

5. Ποιους τρόπους και μέσα πειθούς χρησιμοποιεί ο συγγραφέας στο κείμενο; Σε ποιο κειμενικό είδος θα το τοποθετούσατε;
(μονάδες 10)

6. Τα τελευταία χρόνια μεγάλος αριθμός προσφύγων έχουν συρρεύσει στη χώρα μας. Σε ένα άρθρο για το ετήσιο σχολικό περιοδικό να αναφερθείτε στις συνέπειες του φαινομένου αυτού τόσο για τη χώρα μας, όσο και για τους ίδιους τους πρόσφυγες και αναπτύξτε τις θέσεις σας σχετικά με τις ενδεδειγμένες συμπεριφορές των ατόμων αλλά και τις δράσεις των φορέων για την ομαλή ενσωμάτωσή τους στις χώρες υποδοχής (600 λέξεις).
(μονάδες 40)