Πέμπτη, 16 Δεκεμβρίου 2010

Ο ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ

KIKH  ΔΗΜΟΥΛΑ     «Ο ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ»

-το ποίημα χαρακτηρίστηκε ως η ποιητική ανατροπή των γραμματικών κανόνων που συνοδεύει και μια ψυχική ανατροπή
-λειτουργεί σε δυο επίπεδα, αφού σύμφωνα με το πρώτο αποτελεί μια γραμματική τεχνολόγηση τεσσάρων εννοιών, ενώ σ΄ένα δεύτερο επίπεδο παρακολουθούμε την αφήγηση μιας μικρής ερωτικής ιστορίας, την καταγραφή ενός προσωπικού βιώματος
-ιδιαίτερα χαρακτηριστική η απουσία του ποιητικού «εγώ», και του ερωτικού αντικειμένου, συγκεκριμένων αναφορών στο χώρο, καθώς και η παντελής έλλειψη ρήματος (ελλειπτικός λόγος) που θέλει ίσως να αποδώσει καλύτερα την ακινησία της μοναξιάς
Ο ΕΡΩΤΑΣ
στ1-προσδιορισμός του συναισθήματος
στ2-προσδιορισμός της γραμματικής έννοιας
στ3-ποιητικό φορτίο, καθοριστική η επίδραση του έρωτα στη ζωή των ανθρώπων, υπογραμμίζεται η σημαντικότητά του
στ4-γραμματικός αλλά και ποιητικός χαρακτηρισμός που υποδηλώνει τη μοναχικότητα, μια κατάσταση που βιώνεται ατομικά
στ5-εγκαταλείπεται η γραμματική, η αναφορά σε γραμματικό επίπεδο ξαφνιάζει
στ6-σε ποιητικό όμως υπάρχει προσδιορισμός, αφού ο έρωτας καθιστά ευάλωτους όσους «προσβάλλει», εξαφανίζει κάθε άμυνα, κάθε λογική αντίσταση. Και ο ίδιος όμως είναι ευάλωτος στη φθορά της καθημερινότητας
στ7,8-ο πληθυντικός αριθμός πολλαπλασιάζει την καταλυτική επίδραση του έρωτα και της δίνει καθολικότητα
O ΦΟΒΟΣ
στ9- την απουσία του έρωτα διαδέχεται ο φόβος
στ10- προσδιορισμός γραμματικής έννοιας
στ11,12,13-ο φόβος είναι ένας, όμως κατόπιν δρα πολλαπλασιαστικά. Στην αρχή ο φόβος πηγάζει από την απειλή της επερχόμενης μοναξιάς και μετά γίνεται υπαρξιακό άγχος,  έντονη ανησυχία για το αν η ζωή έχει νόημα
στ14,15-η αγωνία και οι ανασφάλειες επεκτείνονται σε όλο το πλαίσιο της ύπαρξης του ανθρώπου (για όλα). Ο χρονικός προσδιορισμός «από δω και πέρα» οριοθετεί την απουσία του έρωτα και την αναπλήρωσή του από το φόβο. Έτσι οι φόβοι αυξάνονται και παρατείνονται.
Η ΜΝΗΜΗ
στ16- η θύμηση αποτελεί λυτρωτικό καταφύγιο για όσους ζουν μέσα στους φόβους
στ17- ποιητικός ορισμός, πηγή ψυχικού πόνου
στ18,19-ως κύριο όνομα έχει μόνο ενικό αριθμό, ίσως ακόμη και γιατί είναι προσηλωμένη αποκλειστικά στο πρόσωπο που λείπει
στ20- άκλιτη, γιατί στον πληθυντικό διαφοροποιείται η σημασία της  (στον ενικό η θύμηση, στον πληθυντικό οι αναμνήσεις)
στ21-η τριπλή επανάληψη προβάλλει την πεισματάρικη και βασανιστική της παρουσία
Η  ΝΥΧΤΑ
στ22-27-γραμματικός προσδιορισμός της λέξης
στ28-ο χρονικός προσδιορισμός «από δω και πέρα»  ορίζει τελεσίδικα το όριο ανάμεσα στην ευτυχία και τη δυστυχία. Ως εδώ υπήρχε ο έρωτας, από δω και πέρα οι νύχτες θα είναι πολλές και φορτωμένες με το βάρος της απώλειας και της απουσίας. Άρα και ο ΕΡΩΤΑΣ θα είναι πιο βασανιστικός και ο ΦΟΒΟΣ πιο έντονος και η ΜΝΗΜΗ πιο οδυνηρή

ΓΛΩΣΣΑ απλή, καθημερινή, οικεία, καθόλου εξεζητημένη και επιτηδευμένη
ΥΦΟΣ: λιτό, χαμηλόφωνο, χωρίς λυρικές εξάρσεις και διαχυτική προβολή συναισθημάτων

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΥΛΑ ΠΟΥ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΣΤΟ ΠΟΙΗΜΑ
-στοιχεία υπαρξιστικής φιλοσοφίας
-απώλεια, στέρηση, συναισθηματική ματαίωση
-υπαινικτικότητα ποιητικού λόγου
-αμφισημία λέξεων, απροσδόκητα λεκτικά ζεύγη (όνομα θλίψεων)
-μετάβαση από το συγκεκριμένο στο αφηρημένο


ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΤΟΥ ΥΠΕΠΘ
1.Η ποιήτρια δεν κάνει συγκεκριμένη αναφορά σε χώρο και πρόσωπα. Τι πετυχαίνει μ’ αυτό;
2.Με ποιες τεχνικές αξιοποιεί τις δυνατότητες που της παρέχει η γλώσσα;
3.Συμφωνείτε με την άποψη ότι η ποιήτρια διαπραγματεύεται ποιητικά μια συνηθισμένη ιστορία μ’ έναν πρωτότυπο τρόπο;
4.Σε ποιο πρόβλημα των ανθρώπινων σχέσεων αναφέρεται το ποίημς;
5.Πως επιδρά ο χρόνος στις ανθρώπινες σχέσεις;
6.Ποια είναι, σύμφωνα με το ποίημα τα χαρακτηριστικά του έρωτα;
7. Που εντοπίζεται η σχέση της μνήμης με τη θλίψη;
8.Πως μεταβάλλονται οι έννοιες «έρωτας», «φόβος», «νύχτα» με την απόδοσή τους σε πληθυντικό αριθμό; Γιατί η «μνήμη» είναι μόνο ενικού αριθμού και άκλιτη;
9.Πως σχετίζονται μεταξύ τους οι τέσσερις βασικές έννοιες του ποιήματος;

2 σχόλια:

  1. Απαντήσεις

    1. Θεωρώ πως εντάσσεται στο μοντερνισμό ενώ οι απρόσμενες συζεύξεις λέξεων (γένους ανυπεράσπιστου) μας πάνε μορφικά και λίγο στον υπερρεαλισμό. Το θέμα του απ΄την άλλη με κέντρο την απουσία του αγαπημένου προσώπου ρέπει και προς το νεορομαντισμό θα έλεγα. Όπως λέει και ο Νάσος Βαγενάς "ενώ στην παλαιά ποίηση το νόημα αυτό παράγεται και μεταδίδεται με μιαν έλλογη αλληλουχία της συγκίνησης... στη μοντέρνα μεταδίδεται σε μιαν αλληλουχία που συμπεριφέρεται χωρίς να σέβεται τα όρια του έλλογου

      Διαγραφή